(5953 S. K. m. 6, 9, 14, Ek m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ve ikramiye alacağı, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 9.3.2004 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat S. Ş. geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı gazeteci, davalıya ait işyerinde beş yıldan daha az çalışmış ancak meslek kıdeminin beş yıldan fazla olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren ise, davacının beş yılı aşan meslek kıdeminin bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece konuyla ilgili gerekli araştırma yapılmaksızın tanık beyanları ile önceki işyerleri ile ilgili sigorta giriş bildirgeleri dikkate alınarak kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmiştir. Belirtmek gerekir ki, davacının daha önceki gazete işyerlerinde fikir ve sanat işi yapmaksızın 1475 sayılı kanun kapsamında çalışmış olması da ihtimal dahilindedir. Basın çalışanlarıyla ilgili 5953 sayılı yasanın 6. maddesine göre gazetecinin kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için gazetecilik mesleğinde en az beş yıllık kıdeminin bulunması şarttır. Anılan yasanın 9. maddesine göre gazetecinin meslek kıdemi ile ilgili kayıtlar resmi kurumlar tarafından tutulmakta, bu gün için bu uygulama Başbakanlık Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürlüğünce yerine getirilmektedir. Davacının gazetecilik mesleğinde geçen kıdeminin anılan müdürlükten ve gerekirse önceki işyerlerinden sorularak belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.
3- 5953 sayılı yasanın 14/son maddesi uyarınca gazetecinin ikramiyeye hak kazanabilmesi için davalı işverenin kar etmiş olması şarttır. Davalı işveren bu konuda bir kısım bilançolar sunmuş ve zarar ettiğini savunmuştur. Mahkemece davalı işverenin zarar edip etmediği araştırılmamış ve bu husus ilgili vergi dairesinden sorulmamıştır. Eksik incelemeyle karar verilmesi ve ikramiye isteğinin kabulü cihetine gidilmesi hatalıdır.
4- Davacı vekilince verilen ıslah dilekçesinde günlük yüzde beş fazlaya dair isteklerde bulunulmuş ve bu alacak için faiz yürütülmesi de talep edilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanan uygulamasına göre anılan yasanın 14 ve Ek madde 1. maddelerinde öngörülen günlük yüzde beş fazlaya dair haklar faiz niteliğinde değildir. Böyle olunca, talep edilmesi durumunda söz konusu alacağa yasal faiz yürütülmelidir. Mahkemece davacının anılan faiz isteğinin kabulüne karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy