(1475 S. K. m. 30)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yılık izin ve maaş alacağı, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile, davacının aşağıdaki bendler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı işyerinde 31.12.2001 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte iş aktinin sona erdiğini ve son ay ücretinin yanı 2001 Aralık ayı ücretinin ödenmediğini iddia etmektedir.
Ücret alacağının ödendiğinin ispatı işverene aittir. Davalı işveren Aralık 2001 ayı ücretinin ödendiğine dair bordro veya belge ibraz etmiş değildir.
Dinlenen davacı tanıkları, işverenin Aralık 2001 ayında işçilere 15 gün ücretsiz izin uyguladığını bu ayda fiilen 15 gün çalışıldığını söylemişlerdir. Hesap bilirkişisi de tanık beyanları doğrultusunda davacının Aralık 2001 ayında 15 gün çalıştığının kabulü ile davacının bu aydan 15 günlük ücret alacağının bulunduğunu raporunda hesaplamıştır.
Bu nedenlerle, davacının bilirkişi raporu ile belirlenen Aralık 2001 ayına ait 15 günlük ücret alacağı bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gitmek gerekirken, mahkemece davacının talep ettiği ücret alacaklarının ücretsiz izin dönemlerine ait olduğu gerekçesiyle tümünün reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
3- Mahkeme kararının gerekçesinde, bilirkişi raporunda belirlenen fazla çalışma genel tatil ve hafta tatili alacaklarından taktiren 1/2 oranında indirim yapılarak sonuca gidildiğini belirtmiştir. Bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı olarak belirlenen 3.514.253.600 TL'sinin 1/2'si olan 1.757.126.800 TL'sine hükmetmek gerekirken 1.682.126.000 TL'sine hükmedilmesi; keza, hafta tatili ve genel tatil alacakları toplamı olan 1.848.816.517 TL'sinin ½'si olan 924.408.258 TL'sine karar vermek gerekirken 899.408.258 TL olarak daha aza hükmedilmesi de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.3.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy