(1475 S. K. m. 5, 14) (4857 S. K. m. 4, 17, 41, 46, 57)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığını, çalışmasının kuruma bildirilmediğini, sigortalı yapılması istendiğinde işverence işten çıkarıldığını iddia ederek işçilik hakları talebinde bulunmuştur.
Davalı ise iş olduğunda, davacıyı ara sıra çalıştırdığını aralarında İş Kanununa tabi hizmet akdi ilişkisi bulunmadığını bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme; davalının iş olduğunda davacıyı arızi olarak çalıştırdığını, hizmet akdinin bağımlılık unsurunun oluşmadığını kabul ederek davanın reddine karar vermiştir.
Davacı tanıklarının ve bu ifadeleri doğrulayan davalı tanıkları Yavuz Eren ve Hasan İnci'nin beyanlarından davalının C.P. isimli bir firmanın Mustafa Kemalpaşa ve Karacabey başta olmak üzere çevre çiftliklerde piliç yükleme işini yaptığı, davacının bu işte devamlı şekilde çalıştığı, ücretlerinin haftalık ve aylık olarak ödendiği, hizmet akdinin unsurlarının oluştuğu ve çalışma şeklinin 1475 sayılı Yasanın 5. maddesinde sayılan istisnalara girmediği, işyerinde belli mesai saatlerinin bulunmamasının sonuca etkili olmadığı, işyerinin ve çalışma şeklinin özelliğine göre çalışma saatlerini farklı şekilde düzenlenmesinin mümkün olduğu, yasanın buna imkan verdiği gerçeği nazara alındığında mahkemenin yazılı gerekçe ile davayı reddetmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Mahkemece 1475 sayılı Yasaya uygun hizmet akdinin mevcut olduğu kabul edilerek istekler ve deliller değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy