(818 S. K. m.161) (2822 S. K. m.79)
Dava: Davacı, iş güvencesi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı işverenin iş sözleşmesini keyfi olarak feshettiğini belirterek, Toplu İş Sözleşmesinin 79. maddesinde yaptırım olarak düzenlenen iş güvencesi tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı işveren, fesih işleminin keyfi olmadığını 18.11.1999 gün ve 471 tarihi encümen kararına istinaden tenkisata gidilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek çıkarıldığını savunmuştur.
Mahkemece istek reddedilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre tenkisata gidilme kararının alındığı tarihten hizmet sözleşmesinin sona erdirildiği tarihe kadar işyerine yeni işçiler alındığı, fesihten sonrada aynı uygulamanın yapıldığı giriş ve çıkışlara göre karara uyulmadığı feshin keyfi olduğu anlaşılmaktadır. Bu olgulara göre istenilen tazminatın cezai şart niteliğinde olduğu kabul edilerek Borçlar Kanunu'nun 161/son maddesi uyarınca bir indirime tabi tutulduktan sonra karar verilmelidir. Yazılı şekilde red kararı hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy