(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ücreti ve bayram, genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı, hizmet sözleşmesinin 18.5.2002 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının iki dönem çalışması bulunduğunu, ilk dönem çalışması sonunda hizmet sözleşmesini davacının feshettiğini, buna dair imzalı belge verdiğini 8.10.2001 tarihinde yeniden işe alındığını, son dönem çalışmasının da aynı şekilde sona erdiğini bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davacının hizmet sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğinden söz edilerek kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Dosyada mevcut 7.4.2001 tarihli belgede, davacı, imzasıyla davalı işyerinden kendisinin çıktığını kabul etmiştir. Cevap dilekçesi ile birlikte ibraz edilen bu belge ve imzanın fesihten önce düzenlendiği veya baskı altında imzalatıldığı ileri sürülüp kanıtlanmış değildir. Buna göre, 7.4.2001 tarihine kadar olan çalışması istifa nedeniyle sona erdiğinden, sonraki dönem yönünden de bir yıllık çalışma süresi bulunmadığından kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
3. Davacının diğer işçilik haklarının da açıklanan tarihlere göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.4.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy