(1475 S. K. m. 14, 16/II-d)
Davacı, eğitim gideri ve cezai şart alacağının ödetilmesine, karşı davacı ise kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayıda kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Davalı-karşı davacının temyizine gelince;
a)Davalı-karşı davacı işçi ile sözleşmesini feshederken "yasal hakların saklı kalmak kaydı ile ayrılıyorum" şeklide yazılı beyanda bulunmuş ve savunmasında da fazla çalışma karşılığı ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı olarak feshettiğini savunmuştur. Yargılama sonunda davalı-karşı davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği anlaşılmıştır. Somut bu maddi olgulara göre işçinin feshi haklı nedenlere dayandığından davacı-karşı davalı işveren lehine eğitim gideri ücretinin kabulüne, davalı-karşı davacının kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi hatalıdır. Zira haklı fesih halinde işçi 1475 sayılı İş Kanunu'nun 16/II.d maddesi uyarınca kıdem tazminatına hak kazanır. İşçi için yapılan eğitim gideri alacağı da istenemez.
b )Davalı-karşı davacı hüküm altına alınan alacakları bakımından davacı karşı davalı işvereni 18.10.2001 tarihli ihtarname ile verilen 7 günlük süre sonunda temerrüde düşürdüğünden, fazla çalışma karşılığı ücret, ikramiye ve izin alacağına dava ve ıslah tarihinden yasal faiz yürütülmesi de isabetsizdir. Anılan alacaklara temerrüt tarihinden faize karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.4.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy