(1475 S. K. m. 14, 26, 56) (2821 S. K. m. 61)
Dava: Davacı, fark kıdem tazminatı, fark ücret, yıllık izin ile kıdemli işçiliği teşvik primi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz talepleri yerinde görülmediğinden temyiz talebinin reddine,
2- Davacının temyiz istemine gelince;
İş sözleşmesinin fesih tarihinden önce tazminat ve işçilik alacaklarının tahsili için davacı dava açmadan önce 20.6.2003 tarihinde noter vasıtasıyla gönderdiği ihtarname ile davalıya temerrüde düşürmüştür. Mahkemece faiz başlangıç tarihinin temerrüt tarihi yerine dava ve ıslah tarihini belirlemesi hatalıdır. Ayrıca davacının talep etmiş olduğu ve mahkeme tarafından hükmedilen anılan alacaklar Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle 2821 sayılı kanunun 61. maddesi gereğince en yüksek işletme kredi faizi uygulanması gerekirken yasal faize hükmedilmesi de isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 2.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy