(1475 S. K. m. 14, 17/2) (4857 S. K. m. 15) (818 S. K. m. 49)
Davacı, ihbar, kıdem ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hizmet akti davalıya tebliğ edilen fesih bildirimi ile sadece 1475 Sayılı İş Yasasının 17/2. maddesine göre denerek ve hiç bir açıklama yapılmadan feshedilmiştir. Davacı manevi tazminat isteği ile ilgili herhangi bir tanık da göstermemiştir. Bu durumda Borçlar Kanununun 49. maddesi gereğince şahsi menfaatlerinin özel olarak ne şekilde haleldar olduğu kanıtlanmadığına göre hükmolunan kıdem ve ihbar tazminatı dışında, ayrıca manevi tazminat isteğinin de kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.1.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy