(1475 S. K. m. 13, 14, 60)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ücreti, bayram, genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.12.2004 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Abdullah Y.Kunacı ile karşı taraf adına Avukat Lalehan Eymirlioğlu geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında 1.4.2001 tarihinde imzalanan sözleşme ile davacının brüt ücreti 480.000.000 TL olarak belirlenmiştir. Anılan sözleşme ile, işçi ve işverenin karşılıklı iradeleri sonucu davacının aylık ücreti indirilmiştir. Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiği 31.12.2001 tarihine kadar aylık ücretlerini sözleşmede belirtildiği şekilde almış ve herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmemiştir.
İş sözleşmesinin feshi üzerine kendisine sözleşmede yazılı olan ücreti üzerinden ihbar ve kıdem tazminatları ödenmiştir. Davacının 18.1.2002 tarihinde imzaladığı ibranamede de ihbar ve kıdem tazminatlarının tam olarak ödendiği açıklanmıştır. Daha sonra açılan bu davada ücretlerin düşürülmesinin mümkün olamadığı ileri sürülerek ücret farkı ile ihbar ve kıdem tazminatları fark isteklerinde bulunulmuş, mahkemece isteklerin kabulüne dair karar verilmiştir.
Belirtmek gerekir ki, davacı işçinin ücretlerinden indirim tek taraflı olarak işverence yapılmış değildir. İşverence ücretlerin düşürülmesi teklif edilmiş ve bunu kabul etmeyenlere tazminatları ödeneceği açıklanmıştır. Davacı işçi ise, ücretin düşürülmesini kabul etmiştir. Tarafların karşılıklı iradeleri sonucu belirlenen ve uzun süre bu şekilde ödenen ücret yerine, 30.3.2001 tarihinde ödenmekte olan ücret esas alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir. Somut olay bakımından İş Kanununun 60. maddesine aykırılıkta da söz edilemez.
Yapılan bu açıklamalara göre, ücret farkı ile ihbar ve kıdem tazminatı farkına hak kazanılmasına olanak bulunmamaktadır. Mahkemece anılan isteklerin reddi gerekirken, yazılı şekilde isteklerin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
İzin alacağının da tarafların belirledikleri ücret dikkate alınarak yeniden hesaplanması gerekir. Mahkemece, gerekirse bu yönden bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca gidilmelidir.
3- Fesihten sonra düzenlenen ve davacı işçinin imzasını taşıyan ibranamede, fazla çalışma ücretlerinin tam olarak ödendiği belirtilmiştir. Anılan ibraname uyarınca fazla çalışma ücretine hak kazanılmasına olanak bulunmamaktadır. Mahkemece anılan isteğin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü cihetine gidilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 400.000.000 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy