(1475 S. K. m. 41, 49)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul olunarak hafta tatili alacağı hesaplanmıştır. Bir insanın tüm hafta tatillerinde çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına uymaz. Gerçekten hastalık, mazeret, izin ve benzeri durumlar nedeniyle zaman zaman hafta tatilinde çalışılmaması her zaman ihtimal dahilindedir. Bu nedenle bilirkişice belirlenen hafta tatili alacağından makul bir indirim yapılarak sonuca gidilmelidir.
3- Dosyada mevcut, imzası davacı işçi tarafından inkar edilmeyen hesap pusulalarının incelenmesinde 1998 yılı Haziran ayında 21 gün, 2000 temmuz ayında 21 gün ve 2001 Haziran ayında 14 günlük yıllık izin ücreti tahakkuku yapılmış ve davacıya imzası karşılığında ödendiği anlaşılmaktadır. Bu husus hesap bilirkişi raporunun inceleme ve gerekçe kısmında da tespit edildiği halde, yıllık izin ücreti alacağının hesap bölümünde gerekli mahsup yapılmadan fazla yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy