(1475 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, belirli süreli hizmet akitleriyle, daimi nitelikteki işte çalıştığını, bu nedenle yıllık izine hak kazandığını, buna rağmen davalı tarafından yıllık izin kullandırılmadığını ileri sürerek, yıllık ücretli izine hak kazındığının tespitini istemiştir.
Davalı, davacının her yıl ortalama 11 ay çalıştığını, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre mevsim ve kampanya işinde çalışanlara yıllık ücretli izin verilmeyeceğinin öngörüldüğünü savunmuş; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, eda davası açılabilecek hallerde tespit davası açılamayacağından söz edilerek istemin reddine karar verilmiştir.
Oysa, dava, davacının İş Kanunun ve Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre yıllık ücretli izin kullanmaya hakkı olup olmadığı hususuna ilişkindir. Davalı, davacının hizmet akdinin niteliği ve süresine göre yıllık ücretli izin hakkının var olup olmadığı çekişmelidir. Davalı tarafından yaratılan muarazanın men'ı istenmektedir. Buna göre, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy