(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 01.04.1998- 08.02.2002 tarihleri arasında haftada 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.Yaklaşık 4 yıllık bir süre içinde bir kimsenin ara vermeden, haftada 15 saat fazla mesai yaptığı iddiası mahkemenin de kabulünde olduğu gibi hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir.Mahkemece hesaplanan bu alacaktan %25 oranında indirim yapılmış ise de,dosya içeriğine göre fazla mesai alacağının büyük ölçüde tanık anlatımlarına dayandırılması ayrıca hesaplamanın yapıldığı çalışma süresinin uzun bir süre olması ve buna bağlı olarak davacının izin ve rapor nedeni ile çalışamadığı günlerin de fazla olduğu dikkate alınarak, alacağın gerçek miktarının saptanması bakımından yapılacak indirimin daha fazla olması gerekir. Dosya içeriğine ve olayın özelliğine uygun düşecek bir indirim yapılmamış olması hatalı olup,bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,21.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy