(1475 S. K. m. 29/2) (4857 S. K. m. 32/2) (818 S. K. m. 83/2)
Davacı, izin ücreti ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesi istemiştir
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece istekler Amerikan Dolan üzerinden hüküm altına alınmış, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1475 sayılı İş Kanunu'nun 29/2 fıkrasına göre işçi ücreti Türk parası ile ödenir.
Öte yandan Borçlar Kanunu'nun 83/2 fıkrasına göre ise, yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcu vade veya fiili ödeme günündeki raice göre Türk Parası ile ödenmesini isteyebilir.
Mahkemece yukarıda sözü edilen yasal hükümler ve Dairemizin kökleşmiş içtihatları göz önünde tutulmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davaya konu ücret alacağı 1375 Dolar, izin ücreti alacağı 625 Dolar olarak belirlenmiştir. Mahkemece hükmün gerekçe bölümünde davacının telefon ücretinin mahsup edildiği belirtilmiştir. Buna rağmen kısa kararda ücret alacağı olarak 1375 Doların, izin ücreti alacağı olarak 1868 Doların davalıdan tahsiline hükmedilmesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74 ve 388. maddelerine aykırı olup ayrı bir bozma nedeni sayılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy