(1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 74, 87, 426)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dilekçesinde; kıdem tazminatı için en yüksek banka mevduat faiz oranı talep etmiştir. Mahkemece HMUK.74. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı gereği en yüksek banka mevduat faiz oranına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde reeskont faizine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı ıslah dilekçesi vermekle birlikte usulünce harç ikmal etmediğinden dava konusu miktarların ıslahla artırıldığı kabul edilemez. Bu nedenle dava dilekçesindeki miktarın hüküm altına alınması ile yetinilmelidir.
4- Davanın kısmen reddine karar verilmesine rağmen davalı lehine yürürlükteki avukatlık ücret tarifesi uyarınca ücreti vekalete hükmedilmemesi ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy