(1475 S.K. M. 26, 38)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin, ücret alacağı, Cumartesi ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalı işyerinde 14.10.1998-31.3.2003 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Dosya içerisinde davacının işyerinde 9.8.2001 de işe başladığına ilişkin hizmet akti bulunduğu gibi, sigorta hizmet cetvelinde sigortalı gözüktüğü 2001 ve 2002 yıllarında iki ayrı işyeri numarası gözükmektedir. Bu belgeler nazara alınmadan ve araştırmadan hizmet süresinin belirlenmesi hatalıdır.
3- Davacı aylık ücretle çalıştığına ve normal iş günü olan cumartesi günü ücreti aylık ücreti içinde kendisine ödendiğine göre ayrıca; çalışılan cumartesi günleri için de bir yevmiye alacak hesabı yapan hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek bu alacağın kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 9.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy