(4857 S. K. m. 41, 44, 46, 47, 56, 57) (818 S. K. m. 101)
Dava: Davacı, giyim yardımı, ikramiye, yıllık izin alacağı, fazla mesai ile hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacı davalı belediyede halen çalıştığını belirterek bazı işçilik alacakları talebinde bulunmuştur. Davacının istediği alacaklar arasında izin ücreti de vardır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 56/1 maddesine göre hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin alacağına ilişkin ücreti hizmet sözleşmesinin işçi veya işveren tarafından feshedilmesi halinde ödenecektir. Bu nedenle halen çalışmasına devam eden davacının anılan alacağa ait isteminin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
2- Hüküm altına alınan ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan giyim yardımıyla ilgili faiz başlangıcı kararda hakediş tarihi olarak açıklanmışsa da bu şekilde kurulan kararın infazı mümkün değildir. Kararda hangi miktar giyim yardımına hangi tarihten itibaren faiz yürütüleceğinin açıkça belirtilmesi gerekir.
3- Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışma ücret alacaklarını Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanmadığı gibi ödeme tarihleri toplu iş sözleşmesinde veya hizmet akdi ile belirlenmiş değildir. Bu nedenle hüküm altına alınan alacaklara daha önce temerrüd de mevcut olmadığından dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken hakediş tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy