(4857 S.K. m.20) (1475 S.K. m.14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti, bayram tatili gündeliği ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı iddiasında aylık ücretinin 600 Amerikan Doları olduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise asgari ücret üzerinden çalıştığını savunmuştur. Taraflar arasında yazılı bir hizmet sözleşmesi yoktur. Dosya içerisinde bulunan bir kısım ücret bordrolarında davacının asgari ücret üzerinden ödeme yapıldığı görülmektedir.
Dinlenen tanıklar bu konuda çelişkili beyanda bulunmuşlardır. Bilirkişi raporunun ikinci şıkkında hesap edilen asgari ücret üzerinden davacının çalıştığı, mahkemece bu tespit doğrultusunda davacının asgari ücret üzerinden çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının iş yerinde yönetici yardımcısı olarak çalıştığı yabancı dil bildiği ayrıca 12 yıl gibi uzunca bir süre çalıştığı göz önüne alındığında asgari ücret üzerinden çalıştığının kabulü yerinde değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş çalıştığı yer yaptığı iş ve görev ve hizmet süresi de belirtilmek suretiyle ilgili meslek kuruluşlarından sorularak son ücretinin tespiti gerekir. Öbür yandan davacının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişine verdiği 7.5.1997 tarihli beyanı da nazara alınarak yeniden bilirkişi vasıtasıyla dava konusu alacaklarının tespit ettirilip bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.1.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy