(1086 S. K. m. 381, 382, 383, 384, 385, 386, 387, 388)
Dava: Mahkeme kararının tefhim şekli HUMK 381-388. maddelerine uygun bulunmadığından tavzih talebinin reddine dair kararın temyizinin esasa yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmış ve davacı iddiası haklı görülerek karar bozulmuştur. Davacı, kıdem tazminatı fazla çalışma ve yıllık izin ücreti, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının temyizine gelince;
Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatı olarak 5.000.000.000 TL talep ettiği halde mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan kıdem tazminatından 3.122.136.680 TL alacaklı olduğu kabul edilmiş ise de taleple bağlı kalınarak 500.000.000 Liranın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Davacı temyiz süresi içerisinde kararın gerekçe bölümünde talep 5.000.000.000 TL olduğu halde hüküm fıkrasında 500.000.000 TL olarak gösterilmesinin tavzihen düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece kararın altına konulan şerh ile tavzih talebi reddedilmiştir.
Mahkeme kararının tefhim edilen şekli HUMK 381-388 maddelerine uygun bulunmadığından tavzih talebinin reddine dair kararın temyizinin esasa yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, kararda talep doğru gösterildiği halde mahkemenin kararın hüküm kısmında kıdem tazminatı miktarını 3.122.136.680 TL olarak kabul edip talebin 500.000.000 TL olarak belirterek bu son miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy