(4857 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatları, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17/4.maddesinde 18. maddenin birinci fıkrası uyarınca bu kanun'un 18, 19, 20 ve 21. maddelerinin uygulanma alanı dışında olan işçilerin iş sözleşmesinin fesih hakkının kötüye kullanılarak sona erdirildiği durumlarda işçiye bildirim süresinin üç katı tutarında tazminat ödenir. Fesih için bildirim şartına da uyulmaması ayrıca dördüncü fıkra uyarınca tazminat ödemesini gerektirir düzenlemesine yer verilmiştir. Bu kural gereği, işçi iş güvencesi kapsamında kalıyor ise feshin geçersizliği ve işe iade olanağından yararlandığından kötü niyet tazminatı isteminde bulunamayacaktır. Somut olayda davacının 6 aydan fazla süredir davalı Belediyede çalıştığı, işveren vekili konumunda bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Ancak işyerinde kaç işçinin çalıştığı belli değildir. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş Belediye'de fesih tarihi itibarıyla kaç işçinin çalıştığı SSK ve davalı kayıtlarında tespit edilmeli otuzdan fazla işçi çalışıyor ise davacının iş güvencesi kapsamında kaldığı ortaya çıkacağından kötü niyet tazminatı isteği reddedilmelidir. Mahkemece yazılı gerekçe ile kötü niyet tazminatı isteğinin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy