(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Çalışma süresi taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacı işyerinde devamlı olarak çalıştığını iddia etmiş, davalı ise çalışmanın aralıklı olduğunu savunmuştur. Bilirkişi tarafların iddia ve savunmasına göre iki ayrı hesaplama yapmış, mahkeme sigorta prim bildirgelerine değer vererek hüküm kurmuştur. Davalı, dosya geri çevrilmesine rağmen işyeri bordrolarını ibraz etmemiştir. Davacı tanıkları ise, davacının devamlı çalıştığını bildirmişlerdir. İşyeri mevsimlik bir işyeri değildir. Buna rağmen prim bordrolarının tüm çalışanlar için bazı sürelerde verildiği bazı sürelerde ise verilmediği gözlenmiştir. Davacının hizmet akdi, primlerinin eksik bildirilmesi sebebi ile işveren tarafından sona erdirildiği anlaşılmıştır. Tüm bu deliller birlikte değerlendirilip davacının aralıksız çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy