(4857 S. K. m. 12, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı 1- Seyhan Belediye Başkanlığı
2- B. ve davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı belediye başkanlığını nasıl işveren, diğer davalıların alt işveren olduğunu. 1.1.2000-5.5.2004 tarihleri arasında davalı belediyenin park ve bahçeler müdürlüğünde çalıştığını hizmet sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil, hafta tatili, fazla çalışma ve yıllık izin ücretlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacının davalı T. Ltd. Şti'nde çalışmasının bulunmadığından bahisle adı geçen davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, 26.1.2001-31.12.2003 dönemi çalışmaları karşılığı saptanan kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin, genel tatil ve fazla çalışma ücretlerinin diğer davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş; davalı B. yıllık izin ve genel tatil ücretlerinden sorumlu olduğu miktarlar gösterilmiştir.
Davalı belediye başkanlığı, belediyenin park ve bahçelerinin onanın ve bakım işlerinin, 2000-2003 yılları arasında davalı B.'ye, 2004 yılından sonra da T. Ltd. Şti'ne verildiğini açıklamıştır.
Davacının SSK dosyasındaki 1.5.2003 tarihli İşe Giriş Bildirgesi'ne göre, bu tarihteki alt işverenin M. İnş. San. Tic. Ltd. Şti olduğu anlaşılmaktadır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının davalı belediyeye ait işyerinde 26.1.2001 -31.12.2001 ve 3.1.2002-31.12.2002 tarihleri arasında davalı alt işveren B. 'nin işçisi olarak; 1.5.2003-31.12.2003 tarihleri arasında da alt işveren M. Ltd Şti işçisi olarak çalıştığından bahisle bu tarihler arasındaki toplam hizmet süresi üzerinden alacaklar hesaplanmıştır. Bu suretle, davacının hizmet akdinin 31.12.2003 tarihinde sona erdiği kabul edilmiştir ki, bu husus gerek iddia ve gerek dosya içeriğine uymamaktadır.
Davacı tarafından dava dilekçesine ekli olarak ibraz edilen İşten Ayrılma Bildirgesi'ne göre davacı, 20.1.2004-5.5.2004 tarihleri arasında alt işveren T. Ltd. Şti işçisi olarak çalışmıştır. Ancak Bu dönemin henüz Sosyal Sigortalar Kurumu kayıtlarına intikal etmediği anlaşılmaktadır.
Davacı tanıkları, 2000-2004 yılları arasında kendilerinin de aynı işyerinde çalıştıklarını, ayrıldıklarında davacının çalışmaya devam ettiğini doğrulamışlardır.
Mahkemece öncelikle davanın, davacı tarafından alt işveren M. Ltd. Şti'ne de yöneltilip ve davaya dahil edilmesi sağlanmalıdır.
Asıl işverenin işyerinde alt işverenler değişse de işçinin ara vermeden her yeni alt işverenle çalışmaya devam etmesi halinde hizmet akdinin kurulduğu ilk andan itibaren devam ettiği kabul edilmelidir. Davacının iddiası da 1.1.2000 tarihinden itibaren aralıksız çalıştığı, hizmet akdinin 5.5.2004 tarihinde sona erdiği şeklindedir. Mevcut delillere göre hizmet akdinin sona ermediği 31.12.2003 tarihi esas alınarak sonuca gidilemez.
O halde mahkemece yapılacak iş, davacının hizmet akdinin 5.5.2004 tarihinde sona erip ermediğini saptamak, sona ermişse, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığını araştırmak, bu tarih esas alınarak davacının alacaklarını belirlemek; hizmet akdi sona ermemişse, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti gibi alacaklarına hizmet akdinin feshiyle hak kazanılacağından, bu isteklerinin reddine karar vermekten ibarettir. Eksik soruşturma ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy