(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu işyerinde kayıtları ve tanık beyanları dikkate alınarak hazırlanmıştır. Söz konusu bilirkişi raporuna davalı işveren tarafından yapılan itirazda; özellikle, görevlendirme yazılarının fazla mesai yaptığının belgesi olmadığı, üçüncü şahıslara karşı, trafik kontrol ve maliye kontrol gibi nedenlerle hazırlandığı, bazen de geçici görev harcırahı olarak ödeme yapıldığı, 2001-2002-2003 ve 2004 yıllarında zaman zaman Adıyaman Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğündeki tütünleri diğer mahallere idare aracı ile sevk edilmesi esnasında görevlendirilen şoförlerin fazla mesai yaptıklarına dair herhangi bir belgeye rastlanmadığı, şoförlerin hizmet esnasında kullandıkları günlük ve aylık yazdırma defterlerinin de kendi el yazıları ile doldurulduğu ifade edilmiştir. Öte yandan, 17.3.2005 tarihli davalı idare iç yazışmasında tasarruf tedbirleri gereği fazla mesai uygulanmaması yönünde azami dikkatin gösterilmesi ifade edilmiştir.
Mahkemece, fazla mesaiye ilişkin fiili durum, denetime uygun biçimde araştırılmamış; özellikle davalı vekilinin somut itirazlarının gerçeğe uygun olup olmadığı konusunda araştırma yapılmamıştır.
Mahkemece yapılacak iş, bilirkişi raporunda hesaplamaya esas alınan tüm kayıtların celbedilerek diğer delillerle birlikte ele alınarak duraksamaya yer bırakmayacak şekilde bir sonuca varmaktır. Denetime elverişli olmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 28.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy