(4857 S. K. m. 17, 18, 19, 20, 21)
Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı işveren, personel harcamalarının belediye gelirlerinin %30unu geçmesi üzerine yüklü kamu borçları nedeniyle belediyenin giderlerinin nasıl azaltılacağı konusunda akademik araştırma yapıldığını, Gazi Üniversitesi öğretim görevlilerinden alınan rapor çerçevesinde personel giderinin ve bina kullanım Parkların bakım ve temizlik hizmetlerinin hizmet alımı yoluyla yapılması ve kullanım masraflarının azaltılarak belediye gelirlerinin arttırılması gerektiği yönünde sonuca varıldığını, ayrıca idari birimlerin sayısının azaltılması gerektiği bu işlem sonucu ortaya çıkacak fazla personelin zaman içerisinde eritilmesinin zorunlu olduğu, işçi fazlasının da aynı şekilde azaltılmasının zorunlu olduğunun belirtildiği, belediye bünyesindeki kullanım ömrünü tamamlamış araçların ihale usulüyle satılması sonucu şoför kadrosunda işçi fazlası meydana geldiğini, toplu iş sözleşmesinin 32. maddesine göre tenkisat uygulaması yoluyla işçi azaltılması yoluna gidildiğini, davacının iş sözleşmesinin bu nedenle feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece savunmaya değer verilerek davalı işverenin norm kadro uygulamasına gittiği, bir kısım hizmetlerin hizmet alım ihalesi ile karşılandığı, işçi fazlalığı meydana geldiği, feshin işyerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı işçinin iş sözleşmesinin 24.01.2006 tarihli fesih bildirimi ile davalı işverence sona erdirildiği, davacıya tebliğ edilen fesih bildirimine ilişkin belgede fesih nedenini gösteren belgenin ekli olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesi, davalı işverenin kamu borçları, bazı işlerin hizmet alımı yoluyla yaptırılması ve ortaya çıkan personel fazlalığı yanında hizmetine ihtiyaç duyulmaması nedeniyle feshedilmiştir. Davalı işveren, iş sözleşmesinin feshinde toplu iş sözleşmesinin 32. maddesinde belirtilen tenkisat kuralına uyulduğunu da ayrıca belirtmiştir. Fesih nedenine ilişkin bir takım belgeler dosyaya sunulmuş ise de, davacının iddiası ve davalı işverenin savunması işyerinde uzman bilirkişi aracığı ile keşif yapılmasını gerektirmektedir. Gerçekten, davalı işverence kamu borçları ve personel giderlerinin fazlalığı nedeniyle yeniden yapılanmaya gidilip gidilmediği, idari birimlerin azaltılıp azaltılmadığı, kullanım ömrünü tamamlamış araçların satılıp satılmadığının, satılmış ise yenilerinin alınıp alınmadığının, bazı işlerin alt işverene verilip verilmediğinin araştırılması ve bu işlemler sonucunda personel fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı öncelikle belirlenmelidir. Personel fazlalığının ortaya çıkması durumunda ise işten çıkarılan işçinin başka bir bölümde değerlendirme olanağının bulunup bulunmadığı, keza çıkarılan işçilerin seçiminde objektif kriterlerin dikkate alınıp alınmadığı, bu bağlamda toplu iş sözleşmesinin 32. maddesinde öngörülen tenkisat kuralına istisnasız uyulup uyulmadığının da açıklığa kavuşturulması gerekir. Personel fazlalığı varsa, işçinin başka bölümde değerlendirme olanağı yoksa ve davacı işçinin seçiminde objektif kriterler dikkate alınmış ise feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, davanın şimdiki gibi reddine karar verilmeli, aksi takdirde davanın kabulü yönünde hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy