(2709 S K. m. 141) (4857 S. K. m. 20, 21)
Dava ve Karar: İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının imzaladığı sözleşme ve personel yönetmeliğinde fazla mesai yapmayı ve tatil günlerinde çalışmayı kabul etmesine rağmen, 04-11-18.03.2006 Cumartesi günleri önceden bildirildiği halde, fazla mesai için gelmediği için iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece, işyerinde 06.00-15.45 ve 15.45-01.30 saatlerindeki çalışma esasına göre ikili vardiya olduğu, ilk vardiya da çalışanların Cumartesi fazla mesaiye çağrıldığı, haftada bir vardiya ile çalışıldığı, buna göre davacının 3 Cumartesi arka arkaya gelmesinin mümkün olmadığı, davacının üç hafta üst üstte fazla mesaiye zorlandığı, kendi isteği dışında fazla mesai zorlanamayacağı, feshin hukuka aykırı ve geçersiz olduğu gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve takdiren işe başlatmama tazminatının 6 aylık ücret tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.
Dosya içeriğine ve özellikle davalı tanık anlatımlarına göre, davalı işyerinde haftanın 5 günü ikili vardiya sistemi ile işyerinde çalışma olduğu, Cumartesi günleri fazla mesai yapıldığı, ancak izin isteyenlerin fazla mesaiye kalmadığı, davacının da davalı tanığı olarak dinlenen amirinden izin aldığı, ayrıca davacıya fazla mesai kalacağına dair önceden bildirim bulunmadığı gibi, davacı ile birlikte aynı tarihte mesaiye gelmeyen işçiler hakkında işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu somut olgulara göre iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayanmamaktadır. Mahkemece sonuç itibari ile feshin geçersizliğine karar verilmesi doğrudur. Ancak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca işe başlatmama tazminatının 4 ile 8 ay arasında belirlenirken, gerekçesiz alt sınırdan uzaklaşılarak 6 ay takdir edilmesi hatalıdır. Bu tazminat, işçinin kıdemi ve fesih sebebi gibi nedenlerle yasal sınırlar içinde belirlenmesi gerekir. Davacının kıdemi işyerinde iki yıldan azdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,
3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6. Davacının yapmış olduğu 362.24 YTL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 400-YTL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, kesin olarak, 11.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy