(4857 S. K. m. 41) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, yılık izin ile maaş farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde bir yıllık ücretli iznini kullandığını ancak diğer yıla ilişkin izninin kullandırılmadığını belirterek yıllık izin ücreti alacağı isteğinde bulunmuştur. Bilirkişi tarafından düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan raporda ise davacının iki yıllık izin ücreti alacaklısı olduğu belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 74. maddesine aykırı şekilde davacının 1 yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi talebin aşılarak yazılı şekilde iki yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy