(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalı işyerinde iki vardiya halinde 08-18-18-08 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak dosya da mevcut nöbet listelerine göre davacının üçlü vardiya (A.B.Ç) şeklinde çalıştığı sürelerde mevcut olup vardiya saatleri dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Davacının üçlü vardiya halinde çalıştığı dönemler ve çalışma saatleri tespit edilerek varsa fazla mesai alacakları belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tek kişi nöbet tuttuğu belirtilerek çalışma süresi ara dinlenmesi düşülmeden tespit edilmiştir. Çalışma süresinin 1 gün içerisinde her insanın yapılan iş ne olursa olsun yemek, içmek, dinlenmek gibi doğal ihtiyaçlarını karşılamak üzere ara dinlenmesine ihtiyaç olduğundan bu nedenle davacının günlük çalışma süresinin tespitinde 1 saatlik ara dinlenmesi yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağı yeniden yukarıdaki tespitler doğrultusunda hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy