(4857 S. K. m. 17, 41, 44, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin 10.2.1999 yılında iş sözleşmesini askerlik nedeniyle feshettiği taraflar arasında tartışmasızdır. Bu tarihte davacıya kıdem tazminatı ödendiği ve ibraname düzenlendiği davalı işverence ileri sürülmüş ise de dosya içinde bu yönde bir delil bulunmamaktadır. Davacı işçi askerlik sonrasında 25.1.2001 tarihinde yeniden işyerinde çalışmaya başlamış ve bu ikinci dönem çalışmasında kendisi işyerinden ayrılmakla ihbar ve kıdem tazminatı talep koşulları oluşmamıştır. Yerel mahkemece bu yönde verilen karar isabetli ise de, 1997-1999 yılları arasında çalışılan ve askerlik sebebiyle sona eren hizmetler için kıdem tazminatına hükmedilmemesi hatalı olmuştur. 10.2.1999 tarihindeki ücreti üzerinden kıdem tazminatı hesabı yapılmalı ve istek doğrultusunda karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy