(1475 S. K. m. 35) (4857 S. K. m. 41, 63)
Dava: Davacı, fazla çalışma parası ile vardiya prim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının radyolink istasyonundaki çalışma şekli Personel Yönetmeliğinin 12. maddesine göre vardiyalı çalışma sayılamayacağından vardiya primi alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.
3- Hukuk Genel Kurulunun dairemizce de benimsenen görüşüne göre davacının 24 saatlik çalışmasının uyku ve diğer zorunlu ihtiyaçlar düştükten sonra kalan 14 saati fiili çalışmadır.
Bu tesbite göre davacı radyolink istasyonunda ayda on gün çalıştığına göre;
1475 sayılı yasa döneminde haftalık 45 saati aşan süreler fazla çalışma sayılacağından 7 gün çalışılan birinci haftada 53 saat fazla mesai yapmış olacak, üç gün çalışılan ikinci haftada ise 45 saatlik normal çalışma süresi aşılmadığından fazla mesai isteğinin reddi gerekecektir.
4857 sayılı iş yasası döneminde ise; yasanın 41 ve 63. maddelerine göre örtülü denkleştirme esası ve günlük 11, haftalık 45 saati aşan çalışmalar fazla mesai olarak kabul edileceğinden, birinci haftada 21, takip eden ikinci haftada ise 9 saat fazla mesai yaptığının kabul edilmesi gerekmektedir.
Dairemizin kararlılık kazanmış görüşü bu şekilde olduğu halde hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy