(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 120) (818 S. K. m. 101)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile ödenmeyen ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarını tek kalem altında fesih tarihinden reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2) Mahkemece tüm tazminat ve alacakların tek kalem altında hüküm altına alınarak 04.10.2002 tarihinden reeskont faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Kıdem tazminatının 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca fesih tarihinden en yüksek mevduat faizinin, diğer alacaklara ise Borçlar Kanunun 101. maddeleri uyarınca yasal faiz yürütülmesi gerekir. Verilen karar faiz yönünden hatalıdır. Mahkemece, kıdem tazminatına 04.12.2002 tarihinden itibaren reeskont faizini geçmemek şartı ile bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık ücretli izin alacağına ise, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği anlaşıldığından dava tarihinden yasal olan uygulanmasına karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy