(4857 S. K. m. 41) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı faizi, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı taraf dava dilekçesinde kış döneminde 01.00-11.00 yada 02-12.00 saatleri arasında 10 saat çalıştığını iddia etmiştir. Günde 1.5 saat yemek ve saire ihtiyaçlar için ara dinlenmesi düşüldüğünde günde 1 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmelidir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 74. maddesi hükmüne aykırı olarak tüm zamanlar için günde 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü yanlış olmuştur.
3- Davacı hafta tatillerinde çalıştığını ispatlayamamıştır. Hafta tatili ücretine hüküm kurulması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy