(4857 S. K. m. 41, 63) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde davalıya ait işyerinde 12 saat çalışıp 24 saat dinlenerek güvenlik görevlisi olarak çalıştığını belirtmektedir. Dosyada bulunan puantajlar ise farklı bir çalışma saat ve şeklini göstermektedir. Bu nedenle öncelikle davacının çalışma şekli davacının dayandığı işyeri puantajlarına göre net olarak belirlenmeli, sonra dava dilekçesindeki talep nazara alınarak bu talebi aşmamak üzere hüküm kurulmalıdır.
Kabule göre ise, uyulmasına karar verilen bozma ilamında da belirtildiği gibi ara dinlenme yapmadan 12 saat fiilen çalışılması hayatın olağan akışına aykırıdır. İşyerinden ayrılmama fiilen ara dinlenme yapılmadığını göstermez. Ancak bilirkişinin ara dinlenme olarak bir saatlik süreyi nazara alması hatalıdır. On saatten fazla süren çalışmalarda günlük 1,5 saatin ara dinlenme süresi olarak fiili çalışmadan sayılmaması gerekir.
Bu tesbite göre davacı 1475 sayılı yasa döneminde 1, 2 ve 4.haftalarda 52,5 saat çalışmış olacak ve haftada 7 saat fazla mesai yapacaktır. 3.haftada ise dört gün çalışıp normal çalışma süresini dahi tamamlamadığından fazla mesai yapmış olmayacaktır.
Dava dilekçesindeki çalışma şekline göre ise; bir hafta 4 diğer hafta 3 gün çalıştığı kabul edildiğinde, her iki halde de haftalık 45 saatlik normal çalışma süresi aşılmadığından fazla mesai söz konusu olmayacaktır.
4857 sayılı yasa döneminde ise, yasanın 41 ve 63. maddelerine göre sadece günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla mesai kabul edilmektedir. Davacının gerek dava dilekçesinde gerek bilirkişi raporuna göre günlük 11 saati aşan çalışması olmadığından 10.6.2003 den sonrası için fazla mesai yaptığının kabulü mümkün değildir.
Dairemizin yerleşmiş görüşü ve uygulamasına karar verilen bozma ilamına rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye İADESİNE, 17.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy