(4857 S. K. m. 17, 41, 44, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, izin, fazla çalışma ile bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B.Ü. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1-) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) Davacının çalıştığı sürede fazla mesai yaptığı kabul olunarak fazla çalışma alacağına hükmedilmiştir. Bir işçinin çalıştığı her gün fazla mesai yaptığının kabulü hayatın olağan akışına uymaz. Gerçekten hastalık, mazeret, izin ve benzeri nedenlerle zaman zaman fazla çalışma yapmadığı günlerin olması her zaman muhtemeldir. Bu nedenle ve dairemizin yerleşik içtihatları gereği mahkemece fazla çalışma alacağından makul bir indirim yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy