(1086 S. K. m. 438) (4857 S. K. m. 32, 34) (818 S. K. m. 101)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK. nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi İ. Polat tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık ücret alacağı için faize hangi tarihten itibaren hükmedilmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.
Uyuşmazlığın normatif dayanakları 4857 sayılı Kanunun 32. ve 34. maddesi ile Borçlar Kanunu'nun 101. maddeleridir. Sözü edilen hükümlere göre ödenme zamanı gelmiş olan bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit (direngen) duruma düşmüş olur.
Taraflarca dosyaya sunulan deliller; davacı tarafça çekilen ihtarname ve davalı tarafça çekilen cevabi ihtarnamedir. Belirtilen deliller birlikte değerlendirildiğinde; ücret alacağı için çekilen 08.03.2005 tarihli ihtarnamenin davalıya tebliği tarihinden itibaren davalının mütemerrit (direngen) duruma düştüğü sonucuna varılmaktadır. Böyle olunca yukarıda sözü edilen kanun hükümleri uyarınca ücret alacağı için fesih tarihinden itibaren değil, ihtarnamenin davalı işverene tebliği ile mütemerrit (direngen) duruma düşürdüğü tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi yönünde hüküm kurulmalıdır. Yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy