(4857 S. K. m. 2, 11, 19, 20)
Dava: Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;
Karar: İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından kurulan davalı İstanbul Ulaşım Sanayi Anonim Şirketi işyerinde onun işçisi olarak işe başladığını, daha sonra-alt işveren uygulaması ile diğer davalı şirket üzerinde gösterildiğini, davalılar arasındaki sözleşmenin muvazaalı olduğunu, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini iddia eden davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı İstanbul Ulaşım Sanayi Anonim Şirket vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu, davanın kendileri yönünde husumetten reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı şirket vekili, 1.3.2004 tarihinde 1 yıllık ihale sözleşmesi ile asıl işverenden bilet satış, dağıtım, tahsilat, peron kontrol hizmetleri işinin alındığını, 1.3.2005 tarihinde biten bu sözleşmenin ardından, 2 ay süreyle hizmet konulan daraltılarak bir ihale daha söz konusu olduğunu, sözleşmenin belirli süreli olduğunu, davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, çalışan sayısının da 350den 180 işçiye düşürüldüğünü, 1.5.2005 tarihinde de bu nedenle davacı ve arkadaşlarının çıkarıldığını, feshin geçerli nedene dayandığını belirtmiştir.
Mahkemece davanın süresinde açıldığı, 4857 sayılı İş Kanununun 11. maddesi uyarınca davacı ile belirli süreli iş sözleşmesini gerektiren esaslı neden bulunmaması nedeni ile davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanması gerektiği, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanununun 19. maddesindeki koşullara uygun yapılmaması nedeni ile feshin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal nedenin kanıtlanmadığı, davalı İstanbul Ulaşım şirketinin asıl işini diğer davalı şirkete ihale ile verdiği, davacının başlangıçta İstanbul Ulaşım Şirketi işçisi olduğu, davalılara arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanununun 2/6 maddesine aykırı olduğu. İstanbul Ulaşım şirketinin başlangıçtan beri asıl işveren olduğu gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının davalı İstanbul Ulaşım Sanayi Anonim Şirketi işyerine işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından her iki davalının sorumluluğuna karar verilmiştir.
Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine göre, davacının başlangıçta bilet satış, dağıtım, tahsilat, peron kontrol hizmetlerini yürüten davalı İstanbul Ulaşım Sanayi Anonim Şirket işçisi olarak işe haşladığı, davalının bu hizmetleri daha sonra ihale ile alı işverene verdiği ve davacının bu kez alt işveren işçisi olarak aynı işyerinde çalışmasına devam ettiği anlaşılmakladır. Mahkemece davacının asıl işveren işçisi iken, asıl işin alt işverene verilmesi ve alt işveren işçisi olarak çalıştırılmaya devam etmesi nedeni ile davalılar arasındaki sözleşmenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesine aykırı olduğu ve davacının başlangıçtan beri İstanbul Ulaşım Sanayi Anonim Şirket işçisi sayılması gerekliği yönündeki tespiti yerindedir. Keza davacının belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, iş güvencesi kapsamında kaldığı ve iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesindeki koşullara uygun yapılmaması nedeni ile feshin geçerli nedene dayanmadığı, sendikal nedenin kanıtlanmadığı yönündeki değerlendirmede dosya içeriğine uygundur.
Ancak, davalı İstanbul Ulaşım Sanayi Anonim Şirketi başlangıçtan beri asıl işveren sayıldığı ve diğer davalının işverenlik sıfatı bulunmadığı kabul edilmesine rağmen, davalı P. Ltd. Şirketi yönünden davanın husumetten reddi yerine, adı geçen davalının işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından birlikte sorumlu tutulması hatalı bulunmuştur.
4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1- Mahkemenin kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2- Davalı P. Ltd. Şirketi hakkında açılan davanın husumetten reddine,
3- Davalı İstanbul Ulaşım Sanayi Anonim şirketi hakkında açılan davanın kabulü ile,
a) Feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine,
b) Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine,
c) Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine,
4- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
5- Davacının yapmış olduğu 180,00 YTL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı P. Ltd. Şirketinin yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
6- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 450 YTL ücreti vekaletin davalı İstanbul Ulaşım Sanayi Anonim şirketinden alınarak davacıya verilmesine, Ret nedeni ile aynı miktarda vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı P. Ltd. Şirketine verilmesine, adı geçen davalının yaptığı 20 YTL yargılama giderinin davacıdan tahsiline,
7- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, Kesin olarak 25.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy