(4857 S. K. m. 41, 63)
Dava: Davacı fazla çalışma ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hukuk Genel Kurulunun dairemizce benimsenen görüşüne göre radyolink istasyonunda nöbet tutan davacının yemek uyku ve diğer zorunlu ihtiyaçlar için gerekli ara dinlenme süresi düşüldükten sonra kalan fiili çalışma süresi 14 saattir. Bu durumda davacı 3 günlük nöbetlerinde haftalık 45 saatlik normal çalışma süresini aşmadığından fazla mesai yapmamıştır. Dört günlük nöbette 9, beş günlük nöbette 25 sat, sekiz günlük nöbette sadece yedi gün çalışılan birinci haftada 53 saat fazla mesai yapmış olacak, bir gün çalışılan takip eden haftada ise fazla mesai söz konusu olmayacaktır.
4857 Sayılı yasa döneminde ise yasanın 41. ve 63. maddeleri gereğince günlük 11 ve haftalık 45 saati aşan çalışmalar fazla mesai olarak kabul edileceğinden davacı nöbet tuttuğu günler itibari ile günde 3 saat fazla mesai yapmış olacaktır.
Dairemizin yerleşmiş görüşü bu şekilde olduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
3- Dairemizin kararlılık kazanmış uygulanmasına göre fazla mesai alacağı ihtirazı kayıtsız fazla mesai ücreti ödenen aylar için hesaplanamaz. Hükme esas alınan raporda toplam alacaktan ödenen fazla mesailer indirilerek kalanının kabulü ile karar verilmiştir. Davacının bu ödemelere itirazı yoktur. Bu durumda fazla mesai ücreti ödenen ayların hesaba dahil edilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy