(1475 S K. m. 14) (4857 S. K. m. 120)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı ile kıdem tazminatı fark alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi kıdem tazminatının taksitler halinde ödendiğini ve ihbar öneli içinde kıdem tazminatı tavanının arttığını ileri sürerek kıdem tazminatı farkı isteğinde bulunmuştur. Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, feshin gerçekleştiği tarihten itibaren faize dair hüküm kurulmuştur.
Hükmü davalılar temyiz etmiştir.
1475 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatı için fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirse de, somut olayda kıdem tazminatı farkı fesih tarihi olan 20.11.1999 tarihi yerine daha sonraki tavan artışından kaynaklanmaktadır. Sözü edilen fark kıdem tazminatı için hakkın doğumu tarihinden önceki bir tarihten faize karar verilmesi doğru değildir. Hüküm altına alınan fark kıdem tazminatı için kıdem tazminatı tavanının arttığı tarihten itibaren faize karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde ilgililere iadesine, 20.01.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy