(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı :
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının 2.8.2005 tarihinden 10.8.2006 olan fesih tarihine kadar raporlu bulunduğu ve işyerinde çalışmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece bu bir yıllık süre kıdem tazminatı hesabına esas sürede tümü ile nazara alınmıştır. İşçinin çalıştığı sırada bir defada ihbar önelini 6 haftayı aşan istirahat raporu süresinin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınamayacağı kararlılık kazanmış Yargıtay uygulamasıdır. Bu nedenle davacı için 2.8.2005 tarihinden itibaren 8+6= 14 haftalık sürenin kıdem tazminatın esas alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2008 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy