(4857 S. K. m. 20)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Bıçaklı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, sözleşmesinin işverence yazılı bildirim yapılmadan ve gerekçe gösterilmeden feshe- dildiğini belirterek işe iadesine, işe başlatmama tazminatına ve boşta geçen süre ücretine hükmedilmesini istemiştir. Davalı tarafından usulüne uygun tebligata rağmen cevap verilmemiş, kayıt ve belge de sunulmamıştır.
Mahkemece yazılı fesih bildirimi yapıldığı, açık neden de gösterildiği gerekçesiyle davanın reddi yoluna gidilmiştir.
Yargılama sırasında yaptırılan bilirkişi incelemesi sırasında, işyeri yetkilisinin şirketin tasfiye halinde olduğu ifade edilerek işyeri belgelerinin sunulmadığı belirlenmiştir. 4857 sayılı İş Kanununun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.
Somut olayda, mahkeme tarafından, şirketin tasfiyesine ilişkin belgeler getirtilmeli, tarafların delilleri toplanmalı, sözleşmenin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy