(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 18, 24, 41, 46, 47, 51)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar, kötüniyet, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.12.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat .... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi, iş sözleşmesinin 13.4.2006 tarihinde işverence haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuştur. Davalı işveren ise davacının 13.4.2006 tarihinde işyerinden ayrıldığını ve işe davet yazılarına rağmen işe dönmediğini ve 17.4.2006 tarihinde devamsızlık nedeniyle haklı olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece savunmaya değer verilerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmiştir.
Davalıya ait akaryakıt istasyonu işyerinde 12.4.2006 tarihinde denetim yapan iş müfettişine günlük ve haftalık çalışma saatleri konusunda beyanda bulunan iki işçinin iş sözleşmesinin 13.4.2006 tarihinde feshedildiği, davalı şirket temsilcisi ile davacı işçi arasında çalışma saatleri konusunda geçen tartışmanın ardından davacının da 13.4.2006 tarihinde işyerinden ayrıldığı ve takip eden günlerde işe devam etmediği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı tanığı da işverenle ücret konusunda geçen bir tartışmanın ardından davacının işyerinden ayrıldığı yönünde beyanda bulunmuştur. Davacının bu şekilde iş sözleşmesini feshetmesinin haklı olup olmadığı değerlendirilmesi gereken bir husustur. Bu davada fazla çalışma ücreti talebinde de bulunulmuş ve mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir. O halde davacının yapmış olduğu fazla çalışmaların karşılığının ödenmemesi sebebiyle işyerinden ayrılığı buna göre feshin 4857 sayılı İş Kanununun 24/IIe bendi uyarınca sözleşmesini haklı olarak sona erdirdiği kabul edilmelidir. Bu durumda davacı işçinin ihbar tazminatı isteğini reddi yerinde olmakla birlikte ve kıdem tazminatlarına hak kazandığının kabulü gerekir. Mahkemece anılan isteğin kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davaya konu isteklerden ücret ile fazla çalışma ücreti bakımından dava dilekçesinde talep edilen miktar bakımından dava tarihi, bakiyesi için ise daha sonraki temerrüt tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, tamamı için dava tarihinden daha sonraki tarih olan temerrütten faiz yürütülmesi de hatalı olmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davacı yararına takdir edilen .... YTL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy