(4857 S. K. m. 32)
Dava: Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ö. F. Tüfek tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, davalı işverence tasarrufu teşvik için ücretinden kesinti yapıldığı halde ilgili bankaya yatırılmadığını belirterek tasarrufu teşvik kesintisi ve işverenin katkı payı ile dava tarihine kadar hesaplanacak nemanın faiziyle birlikte tahsili isteğinde bulunmuştur.
Davalı işveren cevap dilekçesinde tüm çalışanlardan 14.6.1994 tarihinden sonra tasarruf teşvik kesintisi yapılmadığını, maddi imkansızlıklar nedeni ile bankaya tasarruf teşvik parasının yatırılamadığını, davacıya herhangi bir ödeme yapılamadığını belirtmiştir. Davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işçinin ücretinden kesilmesi gereken tutar ile işverenin katkı payı anapara olarak kabul edilmiş ve bu anapara üzerinden nema alacağı hesaplanmıştır. Davalı işveren, 1994 yılından sonra personelin ücretinden kesinti yapılmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda, 1994 yılından sonra personelin ücretinden tasarrufu teşvik kesintisi yapılıp yapılmadığı önem kazanmaktadır. Gerçekten, işçinin ücretinden bu amaçla kesinti yapılmamış ise sadece işverenin katkı payı anapara olarak kabul edilmeli ve nema alacağı belirtilen şekilde tespit edilen anapara üzerinden hesaplanmalıdır. İşçinin ücretinden kesinti yapılmayan miktar üzerinde kalmış olduğundan onun için nema alacağının hesaplanması doğru olmaz. Böyle olunca, davacının ücretinden kesinti yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre yukarıda açıklanan şekilde ana alacak ve nemasının hesaplanması gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması hatalı olmuştur.
Dairemizin 26.11.2007 tarihli ESAS NO: 2007/35473, KARAR NO:2007/35358 ve ESAS NO: 2007/35459, KARAR NO: 2007/35344 sayılı kararları ile 26.12.2007 tarihli ESAS NO: 2007/31013, KARAR NO: 2007/39253 sayılı kararlarıda bu yöndedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy