(1086 S. K. m. 381, 388, 432, 435) (5521 S. K. m. 8) (4857 S. K. m. 41, 46)
Dava: Davacı, fazla mesai, hafta tatili ücreti, kıdem ödülü, maaş farkı ile vekalet ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de; HUMK'un 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Taraf vekillerinin yüzüne karşı 19.12.2006 tarihinde tefhim edilen kısa karar HUMK'un 381 ve 388. maddelerinde öngörülen kurallara uygundur. Davacı vekilinin 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde öngörülen 8 günlük temyiz süresini geçirdikten sonra 29.01.2007 tarihinde davalı vekilinin temyizi üzerine temyiz yoluna başvurmuştur. İş Mahkemeleri yargılamasında temyize cevap ya da katılma yoluyla temyize yer verilmiş değildir. Böyle olunca davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK'un 432/4. maddesi uyarınca reddine, karar verildi.
2- Davalının temyizine gelince;
a- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b- Davacının fazla mesai ücreti alacağının aylık çizelgelerle belirlendiği anlaşılmaktadır, fazla mesai ücretinin bu şekilde belirlenmesi hatalıdır. Fazla çalışma haftalık çalışmalara göre saptanmalı, bu tespit sırasında günde 10 saatten fazla süren çalışmalarda günde 2 saat ara dinlenmesi yapıldığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Yerinde görülmeyen bilirkişi hesaplaması değerlendirilerek fazla mesai alacağının hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy