(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının davalı banka işyerinde 13.11.1984 - 11.1.2002 tarihleri arasında 657 sayılı Yasaya tabi memur olarak çalıştığı; 12.1.2002 - 22.11.2004 tarihleri arasında ise iş sözleşmesi ile, ancak emekli sandığına tabi olarak çalışmasını sürdürdüğü; sözleşmenin 22.11.2004 tarihinde ölümle sonlandığı anlaşılmaktadır. İşçinin mirasçısı olan davacılar tüm hizmet sözleşmesine göre ve kıdem tazminatı talep etmişler; mahkemece istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Davacılar hizmet sözleşmesinin 5. maddesine dayanmaktadırlar. Anılan sözleşme maddesi 1475 sayılı yasanın 14. maddesine paralel düzenlemeler getirmiştir. Davacılar murislerinin tabi olduğu Emekli Sandığının emekli ikramiyesi ödendiği dosya içerisinde mevcut. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünün 9.11.2005 tarihli cevabi yazısından anlaşılmaktadır. 1475 sayılı yasanın 14/6. maddesi gereğince memuriyette geçen hizmetlerle ilgili olarak Emekli Sandığının ödeyeceği ikramiye tavanı olarak düzenlendiğinden ve bu dönemle ilgili Emekli Sandığınca ikramiye ödendiği cevabi yazıdan anlaşıldığından davacıların murislerin memuriyette geçen 13.11.1984 - 11.1.2002 dönemi için davalıdan kıdem tazminatı talep etmesi mümkün değildir. İşçilikte geçen 12.11.2002 -22.11.2004 dönemi için davacıların murisinin hak kazandığı kıdem tazminatı belirlenmeli, bu dönem için ödenen (Emekli Sandığınca) ikramiye miktarı indirilerek bakiyesinin davacılara kıdem tazminatı olarak ödenmesi gerekir. Mahkemenin yukarıda açıklanan esaslara aykırı şekilde düzenlenen bilirkişi raporuna itibar ederek hüküm kurulmuş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 21.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy