(4857 S. K. m. 2, 17, 20, 21) (2821 S. K. m. 31)
Dava: Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenlerle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm, süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalı A. Tekstil Sanayi Anonim şirketine ait otel işletmeciliği hizmeti verilen işyerinde adı geçen şirket işçisi olarak çalışırken, sendika üyesi olduğunu, davalı işverenin sendika üyeliğinden ayrılma için baskı yaptığını, asıl işinin bir bölümünü diğer davalı şirkete muvazaalı olarak verdiğini ve taşeron şirket üzerinde gösterildiğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı A. şirket vekili, davalı şirketin otel işletmeciliğinde kiracı olduğunu, sendika üyeliği konusunda kendilerine bildirim yapılmadığını, ilk defa bu davada öğrenildiğini, 140 işçinin sendika üyeliğinden istifa ettiğini, kira sözleşmesinin sona erdiğini, davacının en son alt işveren işçisi iken haklarını alarak işvereni ibra ettiğini, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunurken, diğer davalı şirket vekili ise, şirketin alt işveren olduğunu, muvazaa iddiası nedeni ile davanın diğer davalıya yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, davalı A. şirketin her ne kadar kiracı olarak otel işletmeciliği yapmakta ise de, kira sözleşmesi bitmesine rağmen faaliyetini sürdürdüğü, kiralayan şirket U. A.Ş. ile kiracı şirketin yönetim kurulu başkanının aynı olduğu, işyerinin her iki şirketçe işletilmeye devam ettiği, şirketlerin iç içe organik bir yapıda oldukları, dava sırasında işyerinin diğer şirketçe işletildiği, devrin muvazaalı olduğu, davalı vekilinin şirketin şubesinin kapatıldığı ve el değiştirdiği savunmasına itibar edilmediği, sendika üyeliği, yetki tespiti süreci, iş müfettişi tespitlerine, turizm sezonunun yoğun olduğu dönemde işçilerin işten tadilat nedeni ile çıkarılması gibi olgular değerlendirildiğinde, feshin sendikal nedene dayandığı, davacının davalı asıl işveren A. işçisi iken alt işveren tarafından işe alınarak aynı işte çalıştırıldığı, bu durumun 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/7 maddesine aykırı olduğu, davacının davalı A. şirketinin asıl işinde çalıştığı, asıl işverence işe alınan işçilerinde diğer davalı alt işveren tarafından çalıştırıldığı, alt işverenin asıl işverenle birlikte sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacının 1998 yılında otel hizmeti verilen işyerinde işe başladığı, otelin işletmesinin dava dışı U. A.Ş tarafından aynı grup şirketi olan davalı A. şirketine 2001 yılında 3 yıl süre ile kiralandığı, kira sözleşmesi sona ermesine rağmen davalı şirketin işletmeye devam ettiği, davacı ve işyerinde çalışanların Haziran ayı başlarında sendikaya üye olmaları ve üye olunan sendikanın yetki alması üzerine, işverenin yetkiye itiraz ettiği, yeni işçi aldığı ve işyerine noter getirerek sendika üyesi olmayan işçileri dahi sendika üyeliklerinden istifa ettirdiği, bu süreçte istifa etmeyen işçilerin bir kısmını çıkarttığı, davacı gibi bir kısmını asıl işi 22.09.2006 tarihinde bölerek alt işverene vermesi üzerine, alt işveren işçisi olarak çalıştırmaya devam ettiği, davacının iş sözleşmesinin davalılardan alt işveren olan S. şirketi tarafından, Şirketin mutfak hizmetleri verdiği departmanların 01.12.2005 tarihi itibari ile kapatılması, önel kullandırılmak istenmesine rağmen kabul etmemesi gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca feshedildiği, dava sırasında A. şirketinin kapandığını belirttiği, oysa otel işletmeciliğinin daha önce çalıştıran ve kiralayan aynı grup şirketince yargılama sırasında devren alınarak devam ettirildiği bu nedenle feshin geçerli nedene dayanmadığı, iş sözleşmesinin sendikal nedene dayandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesi ve sendikal nedenle işe başlatmama tazminatının belirlenmesi yerindedir.
Ancak, davalı A. şirketinin, davacı gibi kendi işçilerini alt işverene vererek çalıştırmasının muvazaalı olduğu ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/7. maddesi uyarınca asıl işveren olduğu kabul edilmesine rağmen, işveren sıfatı olmayan diğer davalı S. şirketinin de sorumlu tutulması hatalıdır. Davanın adı geçen davalı yönünden husumet nedeni ile reddi gerekir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- Davalı S. Şirketi hakkında açılan davanın HUSUMETTEN REDDİNE,
3- Davalı A. şirketi hakkında açılan DAVANIN KABULÜ İLE,
a) FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE VE DAVACININ İŞE İADESİNE,
b) Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının feshin sendikal nedenle yapılması karşısında 2821 sayılı yasanın 31/6 maddesi uyarınca davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında belirlenmesine,
c) Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine,
4- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
5- Davacının yapmış olduğu 53,10 YTL yargılama giderinin davalı A. şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine,
6- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 450,00 YTL ücreti vekaletin davalı A. şirketinden alınarak davacıya verilmesine, ret nedeni ile aynı miktarda vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı S. Şirketine verilmesine, adı geçen davalının yaptığı 20,00 YTL yargılama giderinin davacıdan tahsiline,
7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, kesin olarak 16.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy