(1475 S. K. m. 1, 14) (4857 S. K. m. 2, 57) (657 S. K. m. 4) (53 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş.Kırmaz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, 22.4.1998-31.12.1999 ve 10.5.2000-31.12.2004 tarihleri arasında zincirleme düzenlenen sözleşmelerle davalı işyerinde çalıştığını Başbakanlık tarafından sözleşmesi yenilenmeyerek işine son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı, davacının 657 Sayılı Devlet Memurları Yasasının 4/c maddesi gereğince 27.8.1979 tarih ve 7/18200 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesi ile tip sözleşme hükümlerine istinaden geçici personel olarak çalıştığını, işçi statüsünde olmadığını, idari yargının görevli olduğunu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece istekler kabul edilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlığın normatif dayanakları 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu 4/c, 1475 sayılı İş Kanunu 1 ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddeleridir.
657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 4/c maddesinde bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşlerine dayanılarak Bakanlar Kurulunca karar verilen görevlerde ve belirtilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kimselerdir. düzenlemesine yer verilmiştir.
Somut olayda dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelere göre davacının 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun 4/c maddesiyle 53 sayılı Devlet İstatistik Enstitüsünün Görev, Yetki ve Kuruluşu Hakkındaki Kanunun 13. maddesi uyarınca geçici personel olarak çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. Anılan yasaların hükümleri doğrultusunda her yıl çıkarılan Bakanlar Kurulu Kararlarına uygun olarak davacı ile davalı kurum arasında geçici personel istihdamına yönelik sözleşmeler imzalanmıştır. Gerek davacının tabi olduğu yasa hükümleri gerek imzalanan sözleşmelerin içeriği dikkate alındığında taraflar arasında bir iş sözleşmesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Davacı, Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca Türkiye İstatistik Kurumu (Devlet İstatistik Enstitüsü) Başkanlığında turizm istatistikleri şubesinde geçici personel olarak genel nüfus, genel tarım, genel sanayi ve işyerleri sayımları ile hane halkı gelir ve tüketim harcamaları, gelir dağılımı anketleri, çevre istatistikleri ile ilgili olarak yapılacak envanter çalışmalarında kullanılan soru kağıtları veya formların doldurulması, kontrolü, değerlendirilmesi ve benzeri işlerle ilgili diğer hizmetlerde sözleşmede belirtilen ücret ve süre sınırları içinde çalıştırılan ve işçi sayılmayan kimselerdendir.
Davacının bu konumu itibariyle uyuşmazlığın çözüm yeri idari yargıdır.
Mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu yanlışlığı nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy