(4857 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, fazla mesai, genel tatil, dini ve resmi bayram gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Tekbaş tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı hafta, genel tatil ve fazla mesai alacağı olarak üç çeşit alacak isteğinde bulunmuştur. Kararda 15.756.38 TL asıl alacağın kabulüne karar verilmiştir. Kabul edilen alacakların neler olduğunun reddedilen alacak bulunup bulunmadığının hükümden anlaşılamaması H.U.M.K.nun 388.maddesine aykırıdır.
3- Kabul edilen tüm miktarlara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Islah ile istenilen miktarlara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy