(4857 S. K. m. 41, 46)
Dava: Davacı, fazla mesai, vardiya primi ile genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının puantajlarından çalışma sürelerinin tespit edilemediği gerekçesi ile bir başka dosyadaki davacının çalışma gün ve saatlerine göre çalışma şekli hesaplanmış, mahkemece de bu rapor hükme esas alınmıştır. Dosyadaki puantajlarda saat yazılı olup çalışma şekli belirlenmektedir.
Böyle olunca üç vardiya günde 8 saat çalıştığı dönemler tespit edilmeli bu dönemler için haftalık 45 saat aşılmadığından fazla çalışma hesaplanmamalıdır.
Davacının 07-19, 19-07 saatleri arasında çalışıp üçüncü gün dinlendiği çalışma şeklinde ise dava dilekçesindeki çalışma saatlerine ilişkin talebi aşılmadan, 10 saate kadar süren çalışmalarından 1,10 saatten fazla süren çalışmalarından 1,5 saat ara dinlenme düşülerek ve ayın her haftası çalışma gün ve saatleri farklı olduğundan her hafta için ayrı ayrı hesaplama yapılarak fazla çalışma süresi belirlenmelidir.
Yazılı şekilde bir başka işçinin puantajlarına göre ve dava dilekçesin de davacı 9 ve 10 saat çalıştığını da belirttiği halde tüm sürede 11 saat günlük fiilen çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır.
3- Dosyada davacıya bazı aylarda fazla çalışma ödendiğine ilişkin bordrolar mevcuttur. Bu bordrolar değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.
Dairemizin bu konudaki uygulaması ve 2007/32048 Esas sayılı kararına göre ihtirazi kayıtsız fazla çalışma ödenen aylar dışlanarak, sadece fazla çalışma ödenmeyen aylar için alacak hesaplanmalıdır.
4- Davacının çalışmalarının puantaja bağlandığı davalı belgelerinden anlaşılmaktadır. Davalı işveren bu puantajlara göre vardiya primi alacağını ödediğini savunmaktadır. Ödeme belgeleri getirtilmeden vardiya primi isteğinin kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy