(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17, 41)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. Çil tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacı işçi, davalı bakanlığa ait hastane işyerinde diğer davalı alt işveren işçisi olarak çalışmış ve ihale bitiminde 14.07.2006 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuştur. Mahkemece her iki isteğin de kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerle tanık beyanlarından, davacı işçinin davalı alt işverenle olan ihale bitiminin ardından ara vermeksizin ihaleyi kazanan diğer alt işveren işçisi olarak çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacıya işverence fesih bildiriminde de bulunulmamıştır. Bu durumda davacı işçi, diğer işçilerle birlikte ihaleyi alan alt işveren işçisi olarak çalışmaya devam ettiğinden iş sözleşmesinin 14.07.2006 tarihinde sona erdiğinden söz edilemez. İhaleyi kazanan alt işveren işyerini davalı alt işverenden faali bir şekilde devralmış sayılır. Bu durumda davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanması mümkün değildir. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde isteklerin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteklerinde bulunmuş, mahkemece bu isteğin de kabulüne karar verilmiştir. Davacının işyerinde vardiya usulü çalıştığı ve haftalık çalışmalarının 45 saati aşmadığı bilirkişi raporunda açıklanmıştır. Ancak davacının başka bir işçinin izin alması durumunda yılda iki hafta süreyle fazla çalışma yapmış olabileceği belirtilerek bir hesaplama yapılmış ve mahkemece kararın gerekçesinde fazla çalışma ücreti bakımından herhangi bir açıklamaya yer verilmeksizin isteğin kabulüne dair hüküm kurulmuştur. Davacının başka bir işçinin izin kullandığı dönemde yasal haftalık çalışmasını aşan çalışmalarının olduğu yöntemince kanıtlanabilmiş değildir. İzinli olan işçi ismen belirtilmemiş ve davacının o işçi yerine bu çalışmayı yaptığı somut biçimde ortaya konulmamıştır. Böyle olunca fazla çalışma ücreti isteğinin de reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy