MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücret alacaklarının
ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2)Davacı 2.1.2001-4.7.2007 arası davalı kurumun taşeronları nezdinde çalıştığını, taşeronlar değişmesine karşın yaptığı işin değişmediğini, ara vermeksizin çalışmaya devam ettiğini, emeklilik nedeniyle ayrılması üzerine kıdem tazminatının ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, bu alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda istekler kabul edilmiştir.
Taraflar arasında kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hesaplanması yöntemi uyuşmazlık konusudur.
İşverene ait bir ya da birkaç işyerinde belli bir süre çalışmış bir işçinin, işini kaybetmesi halinde işinde yıpranması, yeni bir iş edinmede karşılaşacağı güçlükler ve işyerine sağladığı katkı göz önüne alınarak, geçmiş hizmetlerine karşılık işveren tarafından işçiye kanuni esaslar dahilinde verilen toplu paraya “kıdem tazminatı” denilmektedir. Kıdem tazminatının koşulları, hesabı ve ödeme şekli doğrudan İş Kanunlarında düzenlenmiştir.
Kıdem tazminatı, feshe bağlı haklardan olsa da, iş sözleşmesinin sona erdiği her durumda talep hakkı doğmamaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre yürürlükte bırakılan 1475 sayılı yasanın 14. maddesinde kıdem tazminatına hak kazanabilmek için işçinin işverene ait işyerinde en az bir yıl çalışmış olması gerekir. Kıdem tazminatı hesabında esas alınacak ücret son ücret, başka bir anlatımla, iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan ücrettir.
Diğer taraftan, 4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin
hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hatalı olarak davacının çalıştığı davalı kurumun alt işvereni konumundaki işverenler nezdindeki çalışma süreleri ayrı ayrı değerlendirilmiş, her bir alt işverenin çalıştırdığı son ücret üzerinden dava konusu alacaklar hesaplanarak toplamı alınmıştır. Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde davacının hizmet süresinin tümü ve son ücreti üzerinden dava konusu alacaklarının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.