(4857 S. K. m. 32, 41, 46, 47, 57)
Dava: Davacı, fazla mesai, resmi ve dini bayram çalışma ücreti, yıllık izin, hafta tatili çalışma ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş...K
tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, dava dilekçesinde günlük 12 saat çalışmasına rağmen 10.5 saat üzerinden mesai ücreti ödendiğini belirterek fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, ise işyerinde üçlü vardiya sisteminin uygulandığını, fazla çalışma yaptığı takdirde bordro ile gösterilip ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, tanık anlatımları, olağan çalışma hayatı, davacının fazla çalışma ile ilgili beyanları dikkate alınarak karşılığı ödenmeyen fazla çalışma alacağının bulunmadığı gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davalı işyerinde günlük 12 şer saatlik vardiyalar şeklinde çalışma yapıldığı davacının üçlü vardiya sisteminde çalışmadığı taraf tanıklarının beyanları ve şirketi temsile yetkili S
Ü
tarafından gönderilen duyurulardan anlaşılmaktadır.
Gerek Dairemizden geçen davalı işyerine ait emsal nitelikteki dava dosyaları gerek işyerinde çalışıyor olan taraf tanıklarının beyanlarından günlük 12 saatlik çalışmanın 1.5 saatinin işverence ödendiği de sabittir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük 10.5 saate kadar olan çalışmaların karşılığının ödendiğinin davacının da kabulünde olduğu, davacının beyanından ödenmeyen günlük 1.5 saat (12-10.5) fazla çalışmasına karşılık ücret alacaklarının talep edildiğinin anlaşıldığı, davacının günlük 12 saatlik zaman dilimi içerisinde 1.5 saat ara dinlenme yaptığı, 10.5 saatlik çalışma karşılığı ücretlerin de ödendiği davacı tarafından kabul edildiğinden fazla çalışma ücretini hesaplanmamıştır.
Davacı bilirkişi raporuna karşı; beyanının 12 saat çalışmasına karşılık 1.5 saat fazla çalışma ücreti aldığına ilişkin olduğunu, aldığını kabul ettiği 1.5 saatin dışında kalan saatler için hesap yapılması gerektiğini belirterek itiraz etmiştir.
Davacının isteminin günlük 12 saatlik vardiyada 10.5 saati aşan 1.5 saatlik çalışmanın ücretinin fazla çalışma ücreti olarak ödendiği şeklinde kabul edilip fazla çalışma ücretinin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir. Aksi kabul hakkaniyete uygun düşmez.
Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, fazla çalışma alacağının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy