(4857 S. K. m. 5)
Dava: Davacı, günlük yevmiye farkından doğan ücret farkı, TİS'ten kaynaklanan sendikal ikramiye farkı, fazla mesai ücret farkı, hafta tatili ücreti farkı, ilave tediye farkı, TİS'ten kaynaklanan ödenmeyen eğitim yardımı, kıdem tazminatı fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ş. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, Yalova Belediyesinde çalışmakta iken 2007 yılında emekli olduğunu, çalıştığı dönemde daimi kadrolu ve sendikalı işçi olup, ilgili dönemdeki toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, işyerinde 15.01.2005-14.01.2008 tarihleri arasını kapsayan toplu iş sözleşmesinin uygulandığını, toplu iş sözleşmesinin sözleşmenin güvencesi başlığını taşıyan 7/2. maddesinde sendikanın onayı olmadan sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararlar, Genel-İş üyesi işçilere de bu sözleşme ile sağlanan hak ve yararlara ek olarak aynen uygulanır hükmünün yer aldığını, işverence davacı ile aynı toplu iş sözleşmesine tabi olan veya olmayan sendikalı veya sendikasız bazı çalışanlara işverenin özel imtiyazlar tanıyarak Belediye Encümeni kararları ile farklı günlük yevmiye ücretleri uygulamaya başladığını, bu durumun eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu ileri sürerek, yevmiye, ikramiye ve ilave tediye ile diğer fark istekleriyle birlikte toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan eğitim yardımının tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren cevabında, davacının davalı Belediye'de 03.12.1987 tarihinde işçi olarak çalışmaya başladığını, 14.07.2007 tarihinde kendi isteği ile emekli olarak işten ayrıldığını, işten ayrılırken davalı Belediyece tüm haklarının kendisine ödendiğini, davacının davalı Belediye'de 20 yıl 9 ay 17 gün hizmeti karşılığı tahakkuk eden 42.222,30.-YTL kıdem tazminatının da kendisine ödendiğini, toplu iş sözleşmesine dayanan tüm haklarının da ödendiğini, encümen kararı ile yevmiyesi artırılan kişilere özel imtiyaz verilmediğini, yaptıkları işlerin özelliğine bağlı olarak hakkaniyete uygun yevmiyelerinin encümen kararı ile artırıldığını, böyle bir uygulama yapılmasının doğal olduğunu, çok yoğun tempoda ve sorumluluk altında çalışan söz konusu kişilere, diğer hafta içi 8-5 çalışan Belediye işçileri ile aynı yevmiye ücretinin verilmesinin beklenemeyeceğini belirterek, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, dosyaya sunulan işçi personel listesinde sendikasız olan işçilerden Tuğba Kaya ve Saadettin Sever'in meclis kararı ile ücretlerinde artış yapıldığının görüldüğü, yapılan bu artışların belirtilen toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince sendikaya bildirildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı, dolayısıyla toplu iş sözleşmesinde öngörülen sendikasız işçiye yapılan ücret zammının sendika üyesi olan davacı işçiye de uygulanması gerektiği, aynı işi yapan Saadettin Sever'in günlük yevmiyesine göre davacının alması gereken ve aldığı günlük yevmiyeden doğan ücret farkının hesaplandığı belirtilerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkları kabul edilmiş ayrıca toplu iş sözleşmesinden doğan eğitim yardımı hüküm altına alınmıştır.
D) Temyiz: Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin işyerinde kaynakçı ve kaportacı olarak çalıştığı davacı tanıkları tarafından açıklanmıştır. Davalı işverence dosyaya sunulan yevmiyelerin yer aldığı listede de davanın fen işleri müdürlüğünde usta olarak çalıştığı belirtilmiştir. Yevmiye listesinde yer alan işçilerden davacı işçi ile aynı unvanda olup da yevmiyesi encümen kararıyla arttırılan işçi bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan encümen kararlarında belediye başkanı veya yardımcısının makam şoförü, sekreteri veya davacıdan çok farklı unvanlarda çalışan kişilerin yevmiyelerinde artışa gidildiği anlaşılmaktadır.
Yerel mahkeme kararında, davacı ile aynı işi yapan Sadettin Sever adlı işçinin yevmiyesinin hesaplamada esas alındığı belirtilmişse de, adı geçen kişi belediye başkanının makam şoförü ve koruması olarak görev yapmıştır. Davacı işçi ile aynı işi yapan işçiler arasında encümen kararıyla ücreti arttırılan olmadığı için bilirkişi raporunda, eğitim durumunun davacı işçiye benzediğinden söz edilerek Sadettin Sever adlı kişinin yevmiyesinin esas alındığı bildirilmiştir.
Davacının emsali olan bir işçinin ücreti encümen kararıyla arttırılmadığından İş Kanunu 5. maddesi kapsamında eşit davranma borcuna aykırılıktan söz edilemeyeceği gibi toplu iş sözleşmesinin 7. maddesi hükmüne göre de davacının yevmiye farkına bağlı talepleri yerinde değildir. Encümen kararıyla sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararları işçiye yansıtabilmek için davacıyla aynı unvanda olan ve fiilen aynı işi yapan çalışanlara bu artışın yapılmış olması gerekir. Ancak bu durumda sendikalı işçi ile üye olmayan işçiler bakımından bu ayrımın gerekçeleri toplu iş sözleşmesinin 7. maddesi hükümleriyle birlikte değerlendirmeye alınabilir. Somut olayda davacı işçi ile emsali olan sendikasız işçiler arasında ayrıma neden olacak şekilde sendikasız işçiler yararına bir artışa gidildiği kanıtlanamadığından, encümen kararı ile yevmiye artışına dayanan ücret farkı ile ikramiye ve ilave tediye fark isteklerinin reddine karar verilmelidir. Ancak davacının eğitim gören çocukları sebebiyle toplu iş sözleşmesinin 51. maddesi uyarınca hesaplanan eğitim yardımı isteğinin kabulü yerindedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy